شاید ببرسی ازخودت کجامو در چه حالی ام برای دلخوشیت میگم خوش باش عزیزم.......عالی ام...... اما حقیقت اینه که بدون تو شکسته ام رو مرز مرگ و زندگی بدون تو نشسته ام شایدببرسی ازخودت چیشد؟کجارفته صدام؟ حق بده بهم که بعد تو نخوام با دنیا راه بیام شایدببرسی ازخودت چیشد که بی نشون شدم؟؟؟ برای دل کندن ازت ندیدی نصفه جون شدم؟؟؟ آری همین دیروز بود... هنوز هم باورش برایم سخت است.... نمیتوانم خودم را بی حضور تو تصور کنم... باورم نمی شود که تو دیگر ماله من نیستی...ماله دیگری شدی؟؟؟؟؟؟نه نه نه نه نه...... چشمانت روشنی بخشه شبو روز من است...نمی شود ماله کسه دیگری شده باشی... من با دیدنت خوشم...با حس کردنت خوشم... و... باااااااا به یاد آوردنت زنده ام....آری با مرور خاطراته ریزو درشتت....نفس میکشم... یاد آن روزهایی بخیر که هر صبح به دیدنم می آمدی..و... لبخند زیبایت را نثارم می کردی. چشمانت برق میزد...برق چشمانت هوش از سرم می برد...و لبخند ملیح و زیبایت شیدا ترم م یکرد... عروس عادی:
با اجازه بزرگترها بله (این اصولا
مثل بچه آدم بله رو میگه و قال قضیه رو میکنه) عروس لوس:
بع..........له! عروس زیادی مؤدب: با اجازه
پدرم، مادرم، برادرم، خواهرم، دایی جون، عمه جون،...، زن عمو کوچیکه، نوه
خاله عمه شکوه، اشکان کوچولو، ... ، مرحوم زن آقاجان بزرگه ، قدسی خانوم
جون ، ... ، ... (این عروس خانوم آخر هم یادش میره بگه بله واسه همین
دوباره از اول شروع میکنه به اجازه گرفتن)...! عروس خارج رفته:
با پرمیشن گریت ترهای فمیلی ...
اُ یس عروس خجالتی:
اوهوم عروس قلدر:
به کوری چشم پدر شوهر و مادر شوهر
و همه فک و فامیل این بزغاله (اشاره به داماد) آره.... ( وضعیت داماد
کاملا قابل پیش بینی است) عروس هنرمند:
با
اجازه تمامی اساتیدم، استاد رخشان بنی اعتماد، استاد مسعود کیمیایی، ...،
اساتید برجسته تاتر، استاد رفیعی، ... ، مرحوم نعمت ا.. گرجی ، شیر علی
قصاب هنرمند، روح پر فتوه مرحومه مغفوره مرلین مونرو، مرحوم مارلین
دیتریش، مرحوم مغفور گری گوری پک و ... آری می پذیرم که به پای این اتللوی
خبیث بسوزم چو پروانه بر سر آتش ... عروس داش مشتی:
با اجزه بروبکس مُجلی نیست من که
پایه ام ... عروس فمنیست:
یعنی
چی؟! چه معنی داره همش ما بگیم بله ... چقدر زن باید تو سری خور باشه چرا
همش از ما سؤال می پرسن ! ... یه بار هم از این مجسمه بلاهت (اشاره به
داماد) بپرسین ... (اصولا این قوم فمنیست جنبه ندارن که بهشون احترام
بذارن و یه چیزی ازشون بپرسن ... فقط باید زد تو سرشون و بهشون گفت همینه
که هست می خوای بخواه نمی خوای هم به درک)
دلمـ میخواد یه چیزی بنویسم اما چیزی به ذهنم نمیاد... یه جمله مینویسم از به تو پرواز را آموختم! و رهایت کردم تا ستاره دنباله دار باشی! کاش با تو از عشق میگفتم تا کمی وفادار باشی... بادبادک کوچک من...
وقتی بودی چه قدر سخت بود واسم که بگم دوست دارم.ولی حالا که رفتی و دیگه فایده ای نداره چه قدر راحت این کلمه رو به زبون میارم....ولی حیف که.... دوست دارم همین و
بس......* چشماي بيقرارت هنوزم دارن باهام حرف ميزنن حالا چطور بگم تنهام؟؟ چطور بگم تو نيستي؟؟ چطور بگم با من نيستي؟؟ آره! خودت ميدوني ميدوني كه هميشه با مني ميدوني كه تو، توي لحظه لحظه هاي من جاري هستي آخه...تو،توي قلب مني...آره! تو قلب من...براي همينه كه هميشه با مني براي همينه كه حتي يه لحظه هم ازم دور نيستي براي همينه كه ميتونم دوريت رو تحمل كنم آخه هر وقت دلم برات تنگ ميشه هر وقت حس ميكنم ديگه طاقت ندارم ديگه نميتونم تحمل كنم دستامو ميذارم رو صورتم و يه نفس عميق ميكشم دستامو كه بو ميكنم مست ميشم...مست از عطرت صداي مهربونت رو ميشنوم و آخر همه ی اينا...به يه چيز ميرسم به عشق و به تو.....آره به تو اونوقت دلتنگيم بر طرف ميشه اونوقت تو رو نزديكتر از هميشه حس ميكنم اونوقت ديگه تنها نيستم از دل
تنگه تمومه آدما از شبو روز خدا خط میزنم اگه دستم
برسه به آسمون با ستارها قیامت میکنم نمیذارم
کسی عاشق نباشه ماهو بین همه قسمت میکنم وقتی گاهی
منو دل تنها میشیم حرفای نگفتنی را میشه دید میشه تو
سکوت بین ما دوتا خیلی از ندیدنی ها را شنید قصه جدای
ما ادما قصه دوری ماست از خودمون دوری منو
تو از لحظه عشق قصه سادگی گمشدمون رفتی حالا به کی بگم خیلی دلم تنگه برات میخوام یه بار ببینمت سر بذارم رو شونه هات امروز عشقی رو دیدم که واقعا از خودم بدم اومد عشقی که عاشق حاضره جونشو واسه معشوقش بده شب سردی بود …. پیرزن بیرون میوه فروشی زل زده بود به مردمی که میوه میخریدن …شاگرد میوه فروش تند تند پاکت های میوه رو توی ماشین مشتری ها میذاشت و انعام میگرفت … پیرزن باخودش فکر میکرد چی میشد اونم میتونست میوه بخره ببره خونه … رفت نزدیک تر … چشمش افتاد به جعبه چوبی بیرون مغازه که میوه های خراب و گندیده داخلش بود … با خودش گفت چه خوبه سالم ترهاشو ببره خونه … میتونست قسمت های خراب میوه ها رو جدا کنه وبقیه رو بده به بچه هاش … هم اسراف نمیشد هم بچه هاش شاد میشدن … برق خوشحالی توی چشماش دوید ..دیگه سردش نبود ! پیرزن رفت جلو نشست پای جعبه میوه …. تا دستش رو برد داخل جعبه شاگرد میوه فروش گفت : دست نزن نِنه ! وَخه برو دُنبال کارت ! پیرزن زود بلند شد …خجالت کشید ! چند تا از مشتریها نگاهش کردند ! صورتش رو قرص گرفت … دوباره سردش شد ! راهش رو کشید رفت … چند قدم دور شده بود که یه خانمی صداش زد : مادر جان …مادر جان !
پیرزن ایستاد … برگشت و به زن نگاه کرد ! زن مانتویی لبخندی زد و بهش گفت اینارو برای شما گرفتم ! سه تا پلاستیک دستش بود پر از میوه … موز و پرتغال و انار ….پیرزن گفت : دستِت دَرد نِکُنه نِنه….. مُو مُستَحق نیستُم ! زن گفت : اما من مستحقم مادر من … مستحق دعای خیر …اگه اینارو نگیری دلمو شکستی ! جون بچه هات بگیر ! زن منتظر جواب پیرزن نموند … میوه هارو داد دست پیرزن و سریع دور شد … پیرزن هنوز ایستاده بود و رفتن زن رو نگاه میکرد … قطره اشکی که تو چشمش جمع شده بود غلتید روی صورتش … دوباره گرمش شده بود … با صدای لرزانی گفت : پیر شی ننه …. پیر شی ! الهی خیر بیبینی ای شب چله مادر
بله دوستان ، شب یلدا همه دور هم در طولانی ترین شب سال سرگرم خوردن آجیل و میوه و گرم گفتگوی های خودمون هستیم ، و دوست داریم که این شب تموم نشه ! آیا تا به حال فکر کردید کسانی هستن که توی این سرما بدون خونه و سرپناه با شکم گرسنه از خدا میخواد این شب سرد هرچه زودتر تموم بشه . . . ؟ می گم: امروز همون روزه جوابی نمی دی... داد می زتم: تو قول دادی .... باید بهش عمل کنی! به دیوار قلبم تکیه می دی... فریاد می زنم باید به قولت عمل کنی ، امروز، حالا برگ خشک پائیزی رو زیر پات له می کنی، بدون این که بدونی زمین زیر پات و همه ی برگای خشک جزئی از غرور منن... بهت می گم: بسه دیگه... به حرفام گوش کن... زود باش! حالا به قولت عمل کن... الان تو، بی توجه به حرفای من، روی درخت پیر کنار جاده با ناخن چیزی می نویسی...اون درخت خاطرات منه... با ناله می گم: چرا؟ چرا این کار رو می کنی؟... تو به من قول داده بودی... باید... اما تو با عصبانیت ازکنار بوته ی گل رز رد می شی و گلهای پژمرده شو پرپر میکنی... تو می ری.. من، همه جا رو دنبالت می گردم ... پس کجایی؟ چرا؟ چرا رفتی؟اصلا چرا به حرفای من بی توجه بودی؟... صدایی می آید ... از درون قلبم... آشوبی بی صدا،... یا شاید هم سکوتی بامعنا... روی دیوار دلم نوشته:"تو" نمی فهمم... یعنی چه؟ چیزی مرا به سمت زمین فرامی خواند...می
نشینم ... روی زمین، اثری از برگ هاست که نوشته شده:"را" ...را؟ ......
را ... تو را... باز هم متوجه نمی شم... روی درخت پیر خاطراتم کنده کاری خوش خطی را می بینم..:"دوست"
دست خط توست...حتما کار خودت است آه بوته های گل رز ما به سمت خود می
کشانند... با ناراحتی به غنچه های پرپر می نگرم...... چی؟ خطوط موهومی روی
زمین پیدا می شوند... گلبرگ های مرده آنچنان روی زمین افتاده اند که گویا
جان دارند... به شکل های خاصی در می آیند، حرکت می کنند وبالاخره به یک شکل
در می آیند و به همان حالت می مانند...:"دارم" تـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو..............را.................دوســــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت....................دارم کار خودت بوده من مطمئنم...اشک در چشمان منحلقه می زند و نا خود آگاه گریه می کنم. ناگهان چیزی را روی شانه هایم حس می کنم.... حس می کنم تو این جایی... با خودم می گویم:چه خیال باطلی! اما انگار واقعا تو هستی ... دستامو با تردید به شانه هام می
زنم... تو این جایی... تویی ، به قولت عمل کردی و کاری کردی که من شگفت زده
شم... تورا دوست دارم؛ قدر همه ی آجرهای دیوار قلبم،قدر همه ی کنده
کاری های روی درخت خاطراتم، اندازه ی همه ی برگای خشک و همه ی گلبرگهای
پژمرده ی قلبم... تلفن زنگ زد خودش بود . دوست پسرش قلبش رو شكسته بود .از من خواست كه برم "ميخوام
بهش بگم ، ميخوام كه بدونه ، من نميخوام فقط "داداشي" باشم.من
عاشقشم.اما ... من خيلي خجالتي هستم ....... علتش رو نميدونم " يك روز گذشت ،سپس يك هفته ، يك سال .... قبل از اينكه بتونم حرف دلم رو بهش بزنم نشستم
روي صندلي ،صندلي ساقدوش ،توي كليسا ، اون دختره حالا داره ازدواج ميكنه
،من ديدم كه "بله"رو گفت و وارد زندگي جديدي شد.من ميخواستم كه عشقش متعلق
به من باشه . "ميخوام
بهش بگم ، ميخوام كه بدونه ، من نميخوام فقط "داداشي" باشم.من
عاشقشم.اما .... من خيلي خجالتي هستم ....... علتش رو نميدونم ." سال
هاي زيادي گذشت. به تابوتي نگاه ميكنم كه دختري كه منو داداشي خودش
ميدونست توي اون خوابيده ، فقط دوستان دوران تحصيلش كنارش هستند . تمام
توجهم به اون بود آرزو ميكردم عشقش براي من باشه .اما اون توجهي به اين
موضوع نداشت و من اينو ميدونستم . من ميخواستم بهش بگم ، ميخواستم كه بدونه
نميخوام فقط براي من يك داداشي باشه .من عاشقش هستم .اما .....من خجالتي
هستم .............علتش رو نميدونم............هميشه آرزو داشتم كه به من
بگه دوستت دارم ...... با خودم فكر ميكردم و گريه ..............اي كاش اين كار رو كرده بودم 
" زود برگرد
"
طاقت
دوری ات را ندار م
"میلاد تهرانی" که فوق العاده علاقه مندم به شعراش!
آخرش يه چيزي ميگي كه اصلا ربطي به موضوع نداشت...
مياي
با ملاحظه حرف بزني ...با اين كارت هم خودت رو ميپيچوني هم اون طرف رو!
مياي
رك و صريح حرف بزني
با اين كارت عذاب وجدان ميگيري و اون آدم رو هم
ناراحت ميكني
*و گهگاهی دو خط شعری
كه گویای همه چیز است و
خود
ناچیز ....*
يه وقت هايي كلي با يه نفر حرف ميزني تا بفهمي تو مخش چي
ميگذره؟
مطمئني يه چيزي تو دلشه ولي نميگه...
*به تماشاسوگند وبه
آغاز کلام ... واژه ای در قفس است*
يه وقت هايي مثل الان من كلي آسمون
ريسمون ميبافي...
آخرش هم حرف دلتو نميگي...فقط يه آپي تو وبلاگت داري
ميري
ميشيني جلوي مامانت كه باهاش حرف بزني
كلي هم حرف ميزني...ولي اوني كه
تو دلت هست رو نميگي...
شايد به خاطر اين غرور مسخره...
شايد به خاطر
اينكه اينو تو مخت فرو كردي كه هميشه بايد رو حرفات بموني...
اين تو
ذهنت رفته كه آدمي كه دائم تغيير عقيده ميده بي ثباته...
تو هم نميخواي
همچين انگي!!!! روت باشه!!!!!
يه وقت هايي دلت ميخواد داد بزني بگي چي
شده؟
اما صداتو خفه ميكني....
*اینجا پای دلی در میان است
نمیدونم چن درصد از شماها
فیلم ارمغان تاریکی رو نگاه میکردین. ولی داستان از این قرار بود که مرده
برای اینکه زنش از صورت سوخته ای که داره رنج نبره، 15 سال خودشو به کوری
میزنه!!!!!!!!!؟؟؟
جالبه اول فکر کردم شاید تو فیلمها و قصه ها اینجوریه
ولی وقتی به خودم اومدم گفتم اگه اینجوری نباشه عشق ناقصه.
خیلی خوشم
اومد . خدا کنه عشقای ما ها هم اینجوری باشه .
پيشش.نمي خواست تنها باشه.من هم اينكار رو كردم.وقتي كنارش رو كاناپه نشسته
بودم.
تمام فكرم متوجه اون چشم هاي معصومش بود.آرزو ميكردم كه عشقش متعلق به من
باشه . بعد از 2 ساعت ديدن فيلم و خوردن 3 بسته چيپس ،خواست بره كه بخوابه
. به من نگاه كرد و گفت : "متشكرم داداشی" و گونه من رو بوسيد
"ميخوام
بهش بگم ، ميخوام كه بدونه ، من نميخوام فقط "داداشي" باشم.من
عاشقشم.اما... من خيلي خجالتي هستم ....... علتش رو نميدونم "
روز قبل از جشن دانشگاه پيش من اومد . گفت :"قرارم به هم خورده اون نميخواد با من
بياد"
من با كسي قرار نداشتم .ترم گذشته ما به هم قول داده بوديم كه اگه
زمانيهيچ كدوممون براي مراسمي پارتنر نداشتيم با هم ديگه باشيم .درست مثل
يه "خواهر و برادر" . ما هم با هم به جشن رفتيم .جشن به پايان رسيد.من پشت
سر اون ،كنار در خروجي ايستاده بودم ،تمام حواسم به اون لبخند زيبا و
چشمهاي همچون كريستايش بود .آرزو ميكردم كه عشقش متعلق به من باشه ، اما
اون مثل من فكر نميكردو من اين رو ميدونستم. به من گفت :"متشكرم
داداشی،شب خيلي خوبي داشتيم " ، و گونه من رو بوسيد.
روز فارغ التحصيلي فرا رسيد ، من به اون نگاه ميكردم كه درست مثل فرشتهها روي
صحنه رفته بود تا مدركش رو بگيره.
ميخواستم كه عشقش متعلق به من باشه .اما اون به من توجهي نميكرد ، من اينو
مي دونستم ، قبل از اينكه كسي خونه بره سمت من اومد ، با همون لباس و كلاه فارغ
التحصيلي ، با گريه منو در آغوش گرفت و سرش رو روي شونه من گذاشت و آروم گفت تو
بهترين داداشي دنيا هستي ،متشكرم داداشی و گونه منو بوسيد .
"ميخوام
بهش بگم ، ميخوام كه بدونه ، من نميخوام فقط "داداشي" باشم.من
عاشقشم.اما ... من خيلي خجالتي هستم ....... علتش رو نميدونم . "
اما اون اينطوري فكر نميكرد و من اينو ميدونستم، "اما قبل از اينكه ار كليسا بره
رو به من كرد و گفت " تو اومدي داداشی؟ متشكرم .
يه نفر داره دفتر خاطراتش رو ميخونه ،دفتري كه در دوران تحصيل اون رو نوشته .
ابن چيزي هست كه اون نوشته بود : 
| قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت |
درباره سايت
رنگ چشاش آبی بود .
رنگ آسمونی که ظهر تابستون داره . داغ داغ…
وقتی موهای طلاییشو شونه می کرد دوست داشتم دستامو زیر موهاش بگیرم
مبادا که یه تار مو از سرش کم بشه .
دوستش داشتم .
لباش همیشه سرخ بود .
مثل گل سرخ حیاط . مثل یه غنچه …
وقتی می خندید و دندونای سفیدش بیرون می زد اونقدرمعصوم و دوست داشتنی می شد که اشک توی چشمام جمع میشد.
دوست داشتم فقط بهش نگاه کنم .
دیوونم کرده بود .
اونم دیوونه بود .
مثل بچه ها هر کاری می خواست می کرد .
دوست داشت من به لباش روژ لب بمالم .
می دونست وقتی نگام می کنه دستام می لرزه .
اونوقت دور لباش هم قرمز می شد .
بعد می خندید . می خندید و…
منم اشک تو چشام جمع میشد .
صدای خنده اش آهنگ خاصی داشت .
قدش یه کم از من کوتاه تر بود .
وقتی می خواست بوسش کنم ٫
چشماشو میبست ٫
سرشو بالا می گرفت ٫
لباشو غنچه می کرد ٫
دستاشو پشت سرش می گرفت و منتظر می موند .
من نگاش می کردم .
اونقدر نگاش می کردم تا چشاشو باز می کرد .
تا می خواست لباشو باز کنه و حرفی بزنه ٫
می سوختم .
همه تنم می سوخت .
دوست داشت لباشو گاز بگیرم .
من دلم نمیومد .
اون لبامو گاز می گرفت .
چشاش مثل یه چشمه زلال بود ٫صاف و ساده …
وقتی در گوشش آروم زمزمه می کردم : دوستت دارم ٫
نخودی می خندید و گوشمو لیس می زد .
شبا سرشو می ذاشت رو سینمو صدای قلبمو گوش می داد .
من هم موهاشو نوازش میکردم .
عطر موهاش هیچوقت از یادم نمیره .
شبای زمستون آغوشش از هر جایی گرم تر بود .
دوست داشت وقتی بغلش می کردم فشارش بدم ٫
لباشو می ذاشت روی بازوم و می مکید٫
جاش که قرمز می شد می گفت :
هر وقت دلت برام تنگ شد٫ اینجا رو بوس کن .
منم روزی صد بار بازومو بوس می کردم .
تا یک هفته جاش می موند .
معاشقه من و اون همیشه طولانی بود .
تموم زندگیمون معاشقه بود .
نقطه نقطه بدنش برام تازه گی داشت .
همیشه بعد از اینکه کلی برام میرقصید و خسته می شد ٫
میومد و روی پام میشست .
سینه هاش آروم بالا و پایین می رفت .
دستمو می گرفت و می ذاشت روی قلبش ٫
می گفت : میدونی قلبم چی می گه ؟
می گفتم : نه
می گفت : میگه لاو لاو ٫ لاو لاو …
بعد می خندید . می خندید ….
منم اشک تو چشام جمع می شد .
اندامش اونقدر متناسب بود که هر دختری حسرتشو بخوره .
وقتی لخت جلوم وامیستاد ٫ صدای قلبمو می شنیدم .
با شیطنت نگام می کرد .
پستی و بلندی های بدنش بی نظیر بود .
مثل مجسمه مرمر ونوس .
تا نزدیکش می شدم از دستم فرار می کرد .
مثل بچه ها .
قایم می شد ٫ جیغ می زد ٫ می پرید ٫ می خندید …
وقتی می گرفتمش گازم می گرفت .
بعد یهو آروم می شد .
به چشام نگاه می کرد .
اصلا حالی به حالیم می کرد .
دیوونه دیوونه …
چشاشو می بست و لباشو میاورد جلو .
لباش همیشه شیرین بود .
مثل عسل …
بیشتر شبا تا صبح بیدار بودم .
نمی خواستم این فرصت ها رو از دست بدم .
می خواستم فقط نگاش کنم .
هیچ چیزبرام مهم نبود .
فقط اون …
من می دونستم (( بهار )) سرطان داره .
خودش نمی دونست .
نمی خواستم شادیشو ازش بگیرم .
تا اینکه بلاخره بعد از یکسال سرطان علایم خودشو نشون داد .
بهار پژمرد .
هیچکس حال منو نمی فهمید .
دو هفته کنارش بودم و اشک می ریختم .
یه روز صبح از خواب بیدار شد ٫
دستموگرفت ٫
آروم برد روی قلبش ٫
گفت : می دونی قلبم چی می گه؟
بعد چشاشو بست.
تنش سرد بود .
دستمو روی سینه اش فشار دادم .
هیچ تپشی نبود .
داد زدم : خدا …
بهارمرده بود .
من هیچی نفهمیدم .
ولو شدم رو زمین .
هیچی نفهمیدم .
هیچکس نمی فهمه من چی میگم .
هنوز صدای خنده هاش تو گوشم می پیچه ٫
هنوزم اشک توی چشام جمع می شه ٫
هنوزم دیوونه ام.
منوی سايت
نويسنده سايت
آرشيو سايت
موضوعات سايت
پيوند ها
لینک های مفید
طراح قالب
امكانات سايت